Dag 11: Een dag lekker niets

Vandaag hebben we lekker uitgeslapen, geen wekker, niet vroeg op, gewoon je bed uit wanneer je wakker bent.

Daarna op ons gemak ontbeten in het hotel, volop keus in buffetvorm en smaakt allemaal prima.

Twan geeft aan een off-day te willen, hij heeft nergens zin en en wil zich begraven op de kamer met zijn PSP en mobiel. Na enig overleg gaan we akkoord en gaan Redmer en ik San Cristobal in. Eigenlijk zouden we vandaag op pad om een aantal dorpjes in de buurt te bekijken, maar na gisteren voelen we er allebei weinig voor om weer in de auto te stappen.

We wandelen wat rond en bekijken hier en daar wat gebouwen en winkeltjes en strijken af en toe neer op een terras.

Rond 13.30u gaan we Twan ophalen, maar die heeft nog steeds nergens zin in. Wij gaan weer zonder Twan op pad en wandelen nog even over een markt voordat we lekker op een terras gaan zitten voor de lunch.

Daarna terug naar het hotel en samen met Twan een hamburger gehaald bij de Burger King (die zit hier op de hoek)) en lekker niets doen. Ik ga beneden in de tuin zitten en haal wat dagen in op het blog, de mannen doen boven hun eigen ding.

Eind van de middag gaan we nog even op pad en genieten we van alle mensen die hier rondlopen. We zoeken een restaurant uit voor de avond en houden het dan lekker voor gezien.

Morgen moeten we weer vroeg op en zijn we wat actiever.

Dag 10: Een dag om snel te vergeten

Vanmorgen op tijd opgestaan, we hebben een lange dag autorijden voor de boeg.

Na het ontbijt gooien we alle koffers in de auto en gaan we gelijk op pad. We zeggen dit heerlijke oord gedag, maar weten dat we hier over een paar dagen weer een nacht mogen slapen.

Vandaag rijden we van Palenque naar San Cristobal dit is zo'n 213 kilometer en dan niet over de snelweg maar een soort B-weg slingerend door de bergen. Google zegt dat we er ongeveer 4 over zullen doen!

Het begint al goed, we zijn nog maar net op weg of worden bij een politiefuik van de weg gehaald en moeten alle papieren laten zien. Ze staan met drie man de hele auto te bekijken en proberen via de voorste raampjes achter in de auto te kijken. Hierop doen we Twan zijn raam ook maar open, lachen we vriendelijk en uiteindelijk blijkt alles in orde en mogen we verder.

We gaan eerst nog langs de watervallen van Misol Ha, deze schijnt zeer mooi te zijn en je mag er ook zwemmen. We zijn er eerder dan verwacht en kopen netjes een kaartje bij de poort, we hebben een meevaller, Twan valt hier nog onder de kinderen en mag gratis naar binnen. We rijden door tot de volgende kassa?! Serieus maar we hebben net al betaald, nu moesten we betalen voor de auto, dit was duurder dan het entree kaartje, maar oké!

We stappen uit en gewapend met zwemkleding en camera gaan we richting de waterval. Deze is inderdaad erg mooi en er is ook een mogelijkheid om er achterlangs te lopen,wat we dan ook doen.

We maken de nodige foto's en bedenken dan of we een duik nemen of niet. We zijn nog maar een uur onderweg en hebben geen zin om nat in de auto te zitten. We besluiten om de zwempartij uit te stellen tot bij de volgende waterval, we gaan er namelijk naar nog een.

We stappen weer in de auto en rijden een tijdje en ja hoor wegversperring nummer twee, we moeten weer stoppen. Deze keer is het een vrolijke agent die zich netjes voorstelt (we krijgen allemaal een hand) en dan vraagt waar de reis naar toe gaat. Voor alle duidelijkheid, dit gaat allemaal in het Spaans er wordt geen woord Engels gesproken, allen door ons dan. Ook gewoon Nederlands, daar verstaan ze net zo veel van. Uiteindelijk wijst hij ons de aflag (waarvoor we al voorgesorteerd stonden) en mogen verder.

Bij de volgende waterval (Aqua Azul) mochten we helaas alleen zwemmen in het modderige gedeelte en niet in mooie blauwe gedeelte. Ook hier dus niet gezwommen. 

De rit al snel gaat verder over minder snelle wegen. Gaten in de weg en heeeeeeeel veel "verkeersdrempels". Alleen in Mexico is dit dan het serieuze werk waarbij je echt vrijwel stil moet staan om niet je auto te beschadigen. Niks mooie rondingen, soms gewoon rechthoekig, soms met waarschuwing en soms als complete verrassing. Soms met bord zonder bobbel, soms in woonwijk, soms in the middle of nowhere! Kortom, harder dan 60 is niet handig en dan duurt de rit heel lang.

Het werd helaas nog erger toen we om 2 uur in een dorpje op een complete blokkade met actievoerders stuitten. De verkiezingen zijn al 2 weken achter de rug maar het blijkt een mooie dag te zijn om de enige doorgaande weg naar San Cristobal compleet te blokkeren omdat, er zoals altijd, fraude in het spel zou kunnen zijn. 

We stonden wel front row en dat heeft voordelen en jawel ook nadelen. De nadelen zijn dat iedereen om je heen staat, die dan lekker toeristen kunnen pesten. Je auto wordt van alle kanten beken, ze

 

kijken naar binnen wat er allemaal in ligt en nadat ik naar de wc was geweest was ik toch ook wel een soort attractie. Dus raam dicht, deur op slot, motor weer gestart en de airco maar weer aan. (Gelukkig is het hier maar 29 graden ipv 38). Een enkele auto met baby of hele oude mensen die wel door mogen rijden zeer dicht lans je auto wat ook wel spannend is.

Maar het voordeel was dat we om 5 uur als 1 van de eerste weer door mochten nadat we 50 peso's hadden betaald. Is niet veel maar hoezo fraude? 

Vol goede moed gingen we verder om in het volgende dorp op nog een blokkade te stuiten. Deze was van korte duur maar ook minder prettig. We lieten nog ons bonnetje zien van de vorige blokkade maar dat mocht niet helpen. Sterker nog we mochten hier het dubbele betalen, gewoon omdat het kan met 6 stinkende, lachende en schreeuwende Mexicanen aan je zijdeur.

Dit was gelukkig de laatste blokkade en om 8 uur 's avonds kwamen we afgeserveerd  in het donker bij ons hotel.

Hier waren ze nog wel zo vriendelijk om ons een andere kamer te geven dan de geplande kamer aan de straatkant, zo hadden we in ieder geval geen last van de herrie buiten.

Snel nog wat gegeten en toen lekker ons bed in, morgen zien we wel weer!

Dag 9: We reizen verder naar Palenque

Vanmorgen hebben we lekker uitgeslapen, de een wat langer dan de ander. Uiteindelijk zijn we allemaal wakker en hebben we de koffers alweer gepakt. We laten ze nog even in de kamer staan en gaan op zoek naar een tentje voor ontbijt. De receptioniste weet een leuke tent en daar gaan we dan ook maar naartoe.

Hier hebben we een heerlijk ontbijt op, volgens Twan het lekkerste tot nu toe. En inderdaad het smaakt allemaal prima. De bijzondere sapjes, scrambled eggs, verschillende soorten fruit, we laten het ons goed smaken.

Daarna terug naar het hotel, de laatste spullen in de koffer, uitchecken en hup daar gaan we weer op naar onze volgende bestemming.

De autorit verloopt voorspoedig, we worden alleen een beetje zout van de vele verkeersdrempels op de weg (lees bulten). Te pas en te onpas liggen ze op het asfalt.

Aangekomen bij ons nieuwe hotel kijken we onze ogen uit, het ligt midden in het woud en we zien alleen maar groen en horen de nodige vogels. Er schijnen ook apen en ara's te zitten, dus wie weet spotten we nog wat.

Zoals steeds deze vakantie gaan we eerst voor de lunch voordat we een duik nemen in het zwembad. Hier blijven we heerlijk de rest van de middag en genieten we van onze omgeving.

's Avonds nog lekker wat gegeten en op tijd naar bed, we hebben morgen een lange dag voor de boeg!

Dag 8: Mayanederzetting Uxmal

Vanmorgen weer vroeg op pad, alle spullen weer ingepakt, ontbijt in het hotel, uitchecken en op naar de volgende Maya ruïnes.

We zijn er op tijd, parkeren de auto, kopen kaartjes en besluiten ook maar weer een gids te nemen, is ons de vorige keer heel goed bevallen. Deze keer is Ricardo onze gids en hijgend en puffend verteld hij ons alles over deze nederzetting en de piramide van de tovenaar.

Het is een heel andere setting dan de ruïnes in Chitzén Itzá, je loopt er midden in, op of over heen en het ligt echt midden in het regenwoud, we zien dan ook weer de nodige leguanen.

De piramide van de tovenaar neemt in de Maya architectuur een unieke plaats in, omdat de voet niet rechthoekig is, zoals gebruikelijk, maar ovaal. De piramide wordt door de bevolking beschouwd als het woonhuis van een legendarisch wezen met magische krachten.

Verder hebben we nog het balspeelveld gezien, het nonnenklooster, het huis van de schildpad en de duiventil. Overal loop je langs of doorheen, dat maakt het hier wel erg leuk om rond te lopen, maar ook hier komt er uiteindelijk een einde aan onze tour.

We nemen afscheid van Ricardo, nemen nog wat te drinken en gaan weer verder.

Onze eindbestemming is Campeche. We tanken de auto nog even vol en krijgen voor het eerst te maken met de grote geld wisseltruc. Gelukkig waren Redmer en ik allebei alert en ging de truc niet door, blijft toch jammer om dit mee te moeten maken.

Na een autorit van ongeveer twee uur komen we aan in Campeche, We worden al handiger in het rijden in de steden en rijden dan ook vlot naar ons hotel, midden in het historisch centrum. Wat is dit een geweldig hotel, allemaal binnenplaatsjes,

kleine zithoekjes en iets waar Twan helemaal vrolijk van wordt "een zwembad" (dan tellen we de WiFi verbinding even niet mee hahaha).

Onze kamer is een grote balzaal met super hoge plafonds, grote houten deuren, luiken voor de ramen, mozaïek op de grond en heerlijke bedden. Jammer dat we er maar een nacht blijven.

Campeche zelf is een super gezellig stadje, alle gebouwen zijn vrolijk gekleurd, de mensen zijn vriendelijk en het eten is er heerlijk. Nu moet ik zeggen dat we alleen nog maar lekker hebben gegeten in Mexico en het schijnt dan ook dat de Mexicaanse keuken op de Werelderfgoedlijst staat.

We vermaken ons dan ook prima en genieten wederom van een late lunch met een heerlijk spinazie margerita.

Na de lunch vermaken we ons prima bij het zwembad, wat is dit toch een heerlijke luxe.

's Avonds voor het eten maken we nog een lekker toeristisch uitstapje, we stappen in het historische trammetje om Campeche goed te kunnen zien. We rijden door het historisch centrum, zien kloosters, kathedralen en ander mooie gebouwen. We rijden over de boulevard en stappen natuurlijk uit bij een markt waar je allerlei handgemaakte spullen kan kopen.

Na het ritje in de tram wandelen we nog gezellig over het plein voordat we een restaurant uitzoeken en gaan eten.

Na het eten drinken we nog wat voordat we terug gaan naar de kamer. Best vermoeiend zo'n vakantie hahaha

Dag 7: via Izamal en Merida naar Uxmal

Vanmorgen rustig opgestaan en na het ontbijt vertrokken richting Izamal. Daar aangekomen hebben we de auto geparkeerd op het plein, de zócalo, (met toestemming van oom agent) en hebben we het franciscanenklooster bezocht. 

Het klooster is zonnig geel gekleurd, net als veel andere gebouwen in de stad. Het klooster is het grootse gebouw uit de koloniale tijd van Yucatán. De binnenplaats van het klooster is 8000m2 alleen de Sint Pieter in Rome heeft een grotere binnenplaats. 

In augustus 1993 bracht paus Johannes Paulus II een bezoek aan het klooster, zijn toespraak hangt ingelijst aan de muur en is in meerdere talen vertaald.

Toen wij het klooster bezochten werd er net een dienst gehouden, we hebben wel even staan gluren maar zijn dus niet verder gekomen dan het binnenplein.

We hebben verder nog even op het plein rondgewandeld en zijn een markt opgelopen, daarna weer terug naar de auto, op naar Merida.

Aangekomen in Merida hadden we het plan om de stad te bekijken, maar het is hier echt ongelofelijk druk. Met een temperatuur van ondertussen ruim 38 graden besluiten we het eea maar vanuit de auto te bekijken en we laten de stad dan ook al snel achter ons en rijden door naar ons hotel in Uxmal.

We checken in en na een late lunch liggen alweer snel bij het zwembad. Een verfrissende duik is het niet, het water is gewoon warm en het voelt alsof je in een grote badkuip zwemt. 

Op een gegeven moment begint het hard te waaien en komen er donkere wolken aan, we liggen er helemaal,klaar voor, kom maar op met die bui.

Het personeel is druk bezig de kussens en hangmatten naar binnen te halen en vinden ons maar vreemd volgens mij. Maar hoe donker het ook wordt, de bui is nooit gekomen en uiteindelijk gaan we dan ook maar terug naar de hotelkamer. Vanaf onze kamer kunnen we al een gedeelte van de Maya ruïnes zien, zo'n twee kilometer verderop?

Terwijl ik op het balkon van het uitzicht sta te genieten zie ik beneden een drietal leguanen lopen richting zwembad. Ik ben te nieuwsgierig en vind deze dieren zo mooi dat ik met de camera naar beneden ga om een paar foto's te maken. Ondertussen zitten er vijf leguanen buiten, maar ze zijn echt ontzettend schuw, helaas! Ze schieten echt alle kanten op en voor ik het weet zijn ze weg.

Er is hier verder niet veel te doen dus we vermaken ons met lezen en gamen, morgen staan we op tijd weer op om deze Maya ruïnes te bezoeken.

Dag 6: Chitchén Itzá

Vanmorgen ging de wekker 06.45u, lekker vroeg en er komt hier en daar dan ook wat gebrom van een puber die nog best even wil blijven liggen (het is vakantie). Helaas ook Twan moet gewoon zijn bed uit, we gaan de Maya ruïnes van Chitzén Itzá bekijken en we moeten om 08.20u klaar staan.

We eten eerst een lekker ontbijt voordat we op pad gaan met onze gids Juan!

Het hotel heeft een privé ingang naar het terrein, de kaartjes zijn al voor ons gekocht en voor we het weten staan we voor het eerste gebouw. Juan is een leuke en gezellige gids, hij weet enorm veel en geeft ons heel veel informatie over alles. We bekijken de soms indrukwekkende ruïnes en leren heel wat over de Maya's en de Azteken.

Het belangrijkste gebouw is de piramide van Kukulkán, de gevederde slang. Tijdens de equinox, in maart en september, kruipt de slangengod Kukulkán in een uniek spel van licht en schaduw over de trappen van de piramide naar beneden.

Hieruit blijkt hoe groot de astronomische kennis van de Maya's was.De piramide is ongeveer 30m hoog en staat midden in Chitzén Itzá en werd door de Maya's voor religieuze ceremoniën gebruikt. 

Helaas is "voor het behoud van de piramide" het beklimmen van de piramide niet meer mogelijk.

We eindigen de trip voor een gebouw/winkel waar ze pure chocolade verkopen en op de vraag of we er wat van willen proeven antwoorden de mannen positief.

Juan kijkt mij vragend aan, maar ik zeg hem dat ik een van de weinige vrouwen ben die niet van chocolade houdt.

De mannen krijgen een soort chocomelk in een bekertje, het smaakt zo goed dat Twan een grote beker wil.

Hier eindigt tevens onze tour met Juan en we nemen afscheid, maar beloven contact te houden.

Terug aangekomen in het hotel zoeken we de verkoeling van het zwembad op en genieten we van het mooie weer.

Aan het einde van de middag besluiten we nog een bezoek te brengen aan de grot Balancanché aangezien deze vlakbij is. Helaas rijden we een paar keer verkeerd en het duurt dan ook even voor we hem gevonden hebben.

Maar precies op tijd voor de laatste rondleiding komen we aan bij de grot. Samen met twee Mexicaanse gezinnen dalen we af de druipsteengrot in.

In deze grot hielden Maya's ook ceremoniën en er is zelf een rechthoekig stenen altaar dat de troon van de jaguar wordt genoemd. Er vliegen volop vleermuizen door de grot en onze tocht gaat dan ook gepaard met kleine gilletjes, wij moeten alleen maar lachen.

Zijn wij gewend dat het lekker koel/koud wordt in grotten, hier worden we teleurgesteld. Het is er warm en benauwd en het zweet loopt bij iedereen in straaltjes, sommigen gaan zelf zitten en geloven het wel. 

Wij dalen wel helemaal af tot het diepste punt en komen uit op een plateau in het water, hier moeten we toch wel even op adem komen, maar het is de moeite waard.

Terug in de buitenlucht is de lucht helemaal betrokken en regent het flink. We lopen op ons gemak naar de auto en verwelkomen deze frisse bui. Eenmaal in de auto barst het geweld echt los en spoelt het water over de weg. Zo plots als de regen kwam zo snel is hij ook weer verdwenen, het spettert alleen nog een beetje.

We hebben besloten om vanavond in een nabij gelegen plaatsje wat te gaan eten. Het eten in het hotel was lekker, maar erg bijzonder en prijzig.

We hebben nu heerlijk gegeten tussen de locals, ondertussen werd er een soort ceremoniële dans opgevoerd, dus we hebben genoten van ons etentje.

Morgen weer een nieuwe dag

Nog een paar foto's van Chitzén Itzá.

Dag 5: Op pad naar Chitzén Itzá

Op ons gemak opgestaan, de koffers ingepakt en heerlijk een heerlijk ontbijt genuttigd bij Aroma Celantro. Een heerlijk komkommersapje met limoen en chiazaad gedronken en scrambled eggs gegeten, Redmer een Mexicaanse ei gevuld met van alles en Twan ook scrambled eggs met een sapje.

Daarna de auto opgehaald en vertrokken richting Vallodalid! De wegen zijn tot nu toe goed begaanbaar en we rijden dan ook lekker door.

Aangekomen in Vallodalid (ondertussen is het 38graden) hebben we een rondje rond de kerk en het plein gelopen en hebben we bij de lokale foodcourt wat gegeten.

Een oudere vrouw kwam langs met een bekertje voor wat kleingeld en in de eerste instantie schudde we van nee. Maar het is soms echt zo schrijnend om die oudere mensen te zien bedelen om een paar centen, het zal je moeder toch maar zijn. Dus toch wat kleingeld in haar bekertje gedaan en toen ze even later een achtergelaten cola pakte en aan een tafeltje ging zitten ben ik ook nog de helft van mijn fruitsalade gaan brengen. De bijna tandeloze brede glimlach van oma maakte mijn dag weer helemaal goed.

Daarna de auto weer in op zoek naar Cenote Dzitnup. Dit is een ondergrondse rivier waar we hopen wat verkoeling te kunnen vinden. Na wat heen en weer rijden en hier en daar wat rondvragen vinden we uiteindelijk de Cenote en kunnen we heerlijk genieten van het koude water.

Het is eigenlijk gewoon een attractie, je betaald entree, loopt langs allerlei lokale marktkraampjes met koopwaar, krijgt een zwemvest en een duikbril aaangeboden (tegen betaling) waar we dan ook vriendelijk voor bedanken. Dan daal je een trap af een soort grot in en dan is het daar, het ondergrondse water. 

We zijn er net zo lang ingebeleven tot de ijspegels aan onze neus begonnen te groeien. Helaas eenmaal buiten met 38 graden zijn die ook zo weer gesmolten.

Dan maar op weg naar het hotel "Haciënda Chitzén Itzá" daar hebben ze ook een zwembad. Onderweg bij een supermarkt nog de nodige frisdrank en flessen water ingeslagen en hup weer op weg.

We waren vlakbij, dus het hotel hadden we dan ook redelijk snel gevonden. Inchecken, de kamer in omkleden en plonsen maar, heerlijk dat water, al was dit niet echt koud.

's Avonds hebben we in het hotel gegeten, het is allemaal best chic, groente en fruit verbouwen ze zelf en we eten dan ook biologisch. Het is een bijzondere ervaring, maar we hebbend lekker gegeten (de foto's spreken denk ik voor zich).

Daarna terug naar de kamer, lekker relaxen voordat we gaan slapen. 

Morgen weer vroeg op tot dan!